Japanskur Chin

(Japanese Chin)

Menn greinir á um uppruna Japanska Chin- hundsins en talið er að hann eigi uppruna sinn að rekja til hunda frá Kína í kringum 700 e.K. Fyrstu japönsku ritin sem nefna hund sem gæti verið ættfaðir Chin-hundsins eru frá 732, þegar Japanskur keisari fékk einn slíkan að gjöf frá yfirvöldum í Kóreu. Talið er að þessir upprunalegu hundar hafi verið skyldir Pug eða Pekenese. The Hutchinsons Dog Encyclopaedia giskar á að uppruna þeirra megi rekja til “The Lion Dog of Pekin”.

Chininn var hundur keisarahirðarinnar og er talið að kínverskur keisari hafi fært Japanskeisara nokkra slíka að gjöf. Einn Japanskeisaranna tók Chininn í guðatölu og jók það mjög á virðingu þeira. Japanska keisarafjölskyldan hafði mikið dálæti á Chin hundunum og sagt er að fyrr á tímum hafi smávaxnir Chin-hundar stundum verið geymdir í gylltum fuglabúrum hangandi í loftinu meðan á helgiathöfnum stóð.

Um 1551 er tegundin “Chin Dog” nefnd í Japönskum bókmenntum, svo það er tryggt að hundurinn var þá þegar þekktur í Japan. Japanir höfðu venjulega hunda sína utandyra en Chininn fékk ávallt að vera inni og átti sína eigin strámottu í svefnherberginu.

1613 komu fyrstu japönsku chin-hundarnir til Evrópu með enskum höfuðsmanni, Capt. Saris. Á þeim tíma var tegundin kölluð Japanskur spaniel. Commodore Perry fékk einnig nokkra slíka að gjöf 1853 fyrir forseta Bandaríkjanna. Þetta voru 4 hvítir og svartir chin-hundar og voru Alexöndru drottningu færðir 2 slíkir að gjöf. Það eru margar myndir til af Alexöndru drottningu og dóttur hennar Viktoríu prinsessu, þar sem þær halda á einum eða tveimur chin-hundum sem þær báðar dáðu mjög. 1862 komu japanskir chin-hundar fyrst fyrir sjónir almennings í Bretlandi á hundasýningu og í kjölfarið jukust vinsældir þeirra verulega, sérstaklega meðal heldri kvenna.

Lundarfar og umönnun

Japanskur Chin er greindur, blíðlyndur og kátur lítill smáhundur sem elskar að vera miðpunktur athyglinnar. Hann er barngóður og góður í sambúð með öðrum hundum og köttum. Hann er harðger og þolir vel kalda veðráttu en síður mikinn hita vegna þess hve trýnið er stutt. Hann þarf ekki mikla hreyfingu en hefur gaman og gott af henni. Hann elskar að leika sér við aðra hunda, sérstaklega af sömu tegund. Chininn geltir sjaldan en gefur frá sér ýmiss skrítin hljóð til að tjá sig. Hegðun hans minnir stundum á hegðun katta.

Chin er hreinlegur hundur, en bursta þarf feldinn reglulega og greiða vel sérstaklega eyrun og bak við þau. Æskilegt er að baða hann á 3 – 4 vikna fresti. Hann þarf enga klippingu en klippa skal klær eftir þörfum og fylgjast með augum og trýni. Leyfðir litir eru hvítur og svartur eða hvítur og rauður (rauður felur í sér öll litbrigði af sable, sítrónu- eða appelsínugulum lit.) Blesa er æskileg og jafnir litaflekkir á líkama.

Æskileg þyngd skv. ræktunarmarkmiði er 1.8 – 3.2 kg, því fínlegri því betra. Hæð rakka að herðakambi ætti að vera um 25 cm og tíkur eru smávaxnari. Feldur á að vera síður, sléttur og silkikenndur. Hann á að vera umfangsmikill alls staðar nema í andliti og síð feldhár á eyrum, hálsi, lærum og skotti.

Hér á landi eru til um 30 chin-hundar skráðir hjá HRFÍ. Þeir eru allir i hvíta og svarta litaafbrigðinu. Þeir eru í háum gæðaflokki og hafa dómarar sagt þá ótrúlega fallega og að við höfum verið mjög heppin að fá til landsins hunda af hámarks gæðum. Chininn er frekar erfiður í ræktun og oftast eru 1 til 3 hvolpar í goti.

Fyrsti chininn sem ég flutti inn var rakkinn ISCH Homerbrent Ryokosha, sem kemur frá einum virtasta breska ræktandanum Mrs. K.M.Coaker. Frá henni komu einnig tíkin mín ISCH Homerbrent Raku Na og INTUCH ISCH Homerbrent Kukou í eigu Guðríðar Vestars.

Fyrsta Ljúflings Chin gotið var 26.6.2003 en þá fæddist ISCH Ljúflings Prins Mikado. Foreldrar hans eru ISCH Homerbrent Ryokosha og Yama Crystal Rainbow.